تاراج دل به تيغ دو ابروي دلبر است، مستي قلب عاشقم از جام کوثر است.

بر سر در بهشت خدا حک شده چنين، بختش بلند هر که گرفتار حيدر است.

به خدا هرگاه ناله‏هاى على را مى‏خوانم، بيش از حادثه شهادتش دلتنگ و گريان مى‏شوم; گو اينكه شهادت على مايه آسايش و آرامش او بود كه از دست اين نااهلان راحت‏شود و به وست‏بپيوندد. چه او آن قدر به مرگ علاقه‏مند است كه از كودك بر پستان مادر افزونتر. اين سان على جهان را با قلبى پر از خون وداع مى‏كند و در شب قدر، رستگارانه به خداى كعبه مى‏پوندد